Ziekten

Veel voorkomende ziekten

Zoals ieder ander ras, kampt ook de Brits Korthaar met een aantal veel voorkomende ziekten. Hieronder een korte uitleg.

HCM (Hypertrofische Cardio Myopathie)

De meest voorkomende hartkwaal bij katten lijkt HCM te zijn, de hypertrofische vorm. Bij HCM is een deel van de hartwand verdikt, vaak de wand van de linkerkamer. Door deze verdikking, is er minder “plaats” voor bloed in dat deel van het hart en zal de effectiviteit van de werking het hart dus afnemen. Daarnaast wordt de effectiviteit van het hart vooral minder door een slechtere functie van de hartspiervezels. HCM kan veroorzaakt worden door externe factoren. Teveel aan schildklierhormoon (hyperthyroïdie) kan b.v. tot de verschijnselen van HCM leiden (Miyamoto 1998) maar dit teveel is door een bloedtest vast te stellen. Bovendien speelt dit probleem vaak pas, als de kat al wat ouder is (boven de 8 jaar). Dus er kunnen wel diverse oorzaken zijn voor HCM. HCM hoeft niet perse erfelijk bepaald te zijn maar bij HCM op jonge leeftijd, moet toch gedacht worden aan een genetisch defect.

PKD (Polycystic Kidney Disease)

PKD is een erfelijke nierziekte die vooral gevonden wordt bij Perzen en Exotisch Kortharen (kortharige Perzen), maar ook voorkomt bij andere kattenrassen en huiskatten. PKD bij de kat werd sporadisch aangetroffen in de literatuur sinds 1967. Echt onderzoek is pas begonnen in 1990. Toen werd een zieke Perzische poes met falende nierfunctie doorverwezen naar de kliniek van de Ohio State University. Kittens van haar werden vervolgens gebruikt om een fokkolonie op te zetten en het onderzoek kon beginnen.

PKD wordt het makkelijkst vastgesteld door echografisch nieronderzoek waarmee de ziekte vanaf tien maanden opgespoord kan worden als er cystes in de nieren aangetroffen worden. Nodig is enkel het scheren van de haren over het midden van de buik en een korte periode (enkele minuten) van scannen om de aanwezigheid van cystes vast te stellen. Er is zelden een verdoving nodig. Een echo voor PKD wordt altijd gemaakt met een 10 MHz scan apparaat. Het is erg belangrijk dat de scan uitgevoerd wordt met goede apparatuur en de resultaten geïnterpreteerd door radiologisch getrainde dierenartsen. Als dit het geval is, is de diagnose voor 98% zeker. Een DNA-test om PKD vast te stellen is reeds aanwezig.

FeLV (Feline Leukemie Virus)

FeLV Feline Leukemie Virus is een door (retro)virussen overgebrachte vorm van kanker van het bloed- en immuunsysteem. Besmetting treedt op door directe overdracht van het virus via het speeksel bij onderling likken, blazen of bijten. Daarnaast kunnen kittens via de placenta en de moedermelk geïnfecteerd worden. Ongeveer 40% van de geïnfecteerde katten reageert met een effectieve afweerreactie, het virus wordt verwijderd en het dier is weer genezen. Ongeveer 30% van de geïnfecteerde dieren wordt latente drager; dieren die drager van ‘slapende’ virussen (meestal in het beenmerg) zijn. Deze dieren kunnen bij verminderde weerstand of bij ziekte door andere oorzaak wel ziek worden. In de latentietijd worden ze niet gezien als een ernstig besmettingsgevaar voor andere katten. De laatste 30% van de katten wordt ziek met virusuitscheiding of kan een persisterende drager worden: hierbij is het virus in het bloed aanwezig. Deze dieren hebben een zeer grote kans aan het virus te overlijden. Dit zijn ook de dieren die de infectie kunnen overbrengen, gedurende (meestal) 1 tot 16 weken nadat ze zelf zijn geïnfecteerd.